غزل ۴

يو عکس مې په خیال کښ راروان وؤ لکه ته
سنبال کړې یې ګيډۍ خائسته زلفان وؤ لکه ته

بَورا په نندارو وؤ له کابل نه پيښور ته
د ګلونو ښائسته ښار ته حق حیران وؤ لکه

بې هنره او بې بشر وؤ په دې ښار کښ
راکش کړې هر بادار له ده ګریوان وؤ لکه ته

ښار ټول پکښ ککړ وؤ او بانډې ډکې د جفا نه
لیونې په دې ټپه ، د یا قربان وؤ لکه ته

غزل د پسرلې په ماذدګر کښ پیخلتوب کړې
ياد پکښي خفګان او خپل جانان کړې لکه ته

؀ پسرلې
۱۰ اکتوبر ۲۰۲۳
شفاء نړېوال روغنتون اسلام آباد
وخت ماذدګر